Monday, August 25, 2008

Hopelessness...yeh , hopelessness

I've gotta write a 20-pages essay on the relation between Mathematics& Music & the dd line is this Thursday. [Yea, I know it sucks]l

*her mind is completely blocked!l *

*She is gonna cry :'( l*

I've been searching it since morning & I've found some things, but tha's actually nothing, I can't sit translate all those, oh, I feel miserable, wretched, hopeless, AWFUL.l

Oh man, I am not good at all... at all...l

an hour plus 2 or 3 mins later:l

Wind blows in through tha window

Sky sortta gray

the weather's dull,l

life duller...l

I translated a few lines of one of the articles i've found , but it goes really really slow ,dammit.l  

Tuesday, August 19, 2008


Sfhsdmfnbas,dmvjhns kjghgfdffg




دارم رسمن دیگه دیــــــــــــــوونه میشم از دست این ساحل.

She's MENTAL!! Right there, on ma nerves,can't you see her????? Walking, no! Running, hammering there (!!) driving me totally CRAZY!l

خدا نصیب هیچ کس نکنه اینو . خیال میکنه من همسن خودش و در عین حال در اختیار اونم! گوششم به هیچ حرفی بدهکار نیست!آهان! ایناهاش همین الان اومده توپ میندازه تو سر من هی!بعدشم دوباره  عینک شنا رو  برداشته داره میدووه ، بهشم که میگی اذیت نکن ، میگه حسابتو میرسم! بابا اصن این هایپره!

She's got ADHD!!!!!!!!!!!!!!!!I swear!!!l

آخه یه بچه ی پنج ساله ی اینجوری رو که نمیشه ول کرد به همه چی دست بزنه و هر کاری میخواد بکنه اونوخ مامانشم انگار نه انگار ! بعدم خیال میکنه تا گریه کنه همه چی بر وفق مراد میشه! تا همین الان پنج وعده گریه ی الکی به خوردمون داده!

Before this, I thought I love ALL the children! Now, I guess there are exceptions!!!!l



 برای کسب اطلاعات بیشتر به این پست مراجعه کنید!

Attention Deficit Hyperactivity Disorder, ADHD, is one of the most common mental disorders that develop in children. Children with ADHD have impaired functioning in multiple settings, including home, school, and in relationships with peers. If untreated, the disorder can have long-term adverse effects into adolescence and adulthood.

Sunday, August 10, 2008

نمی دونم چرا این چن وقت اصلن نوشتم نمیاد...

Even in English...every time I come here, I feel death -of my blog, of course!! - bu' there's nothin' I'd like to talk ‘bout! In fact there are many things, but the problem is me, myself! I won't write, tha's it!!! & now , I juss came here , to keep this blog alive , I can't let it die like this...I want it to stay alive for ever , even more than me!

حمید و کتی رفتن اون خونه و امروز یه خاور اومد و بیشتر چیزا رو بردن . الان که با کتی حرف میزدم گفت همه شو چیدن. جای منم که خب مسلمن خالیه!!



This new school‘s better than I expected .I like the atmosphere, everything's nice & everyone's nice , as well...they all smile to us all the time .( that sometimes gets boring' ! blahblah!)l

AND, I LOVE the headmaster! He's one of the smartest people I've ever met. He has a good sense of humor & well...He's GREAT, believe it! l

خیلی جالبه سر ناهار همه ش تعارف می کنن بیشتر بکشین و اینا! یه مقدار جو گیرن ،انگار مهمونیه!بعد زنگ تفریحا آهنگای آریانُ می ذارن .راستی ، سن ایچم داریم ^.^



پی نوشت : خب مریضم هیچی نمینویسم ؟ خیلی کیف میده که!