آدم باید میتونست هر چند وقت یه بار دنیا رو پاوز کنه؛ یا من چرا انقد خسته ام؟

خیلی خسته م
همینطور بی خود و بی جهت یه حالیم که دلم میخواد خیلی خرس وار برم توی غارم و کرکره رو دست کم چهار پنج روزی بکشم پایین و خواب خوب بیخیالی بکنم.
طوری خسته م که به شدت دلم میخواد مثل یه مجسمه ی شنی پودر شم و خیلی لخت و سبک بریزم زمین. یه پودر پوک، تو مایه های شیرخشک.
یا شاید مثل آدم برفی آروم و ساکت آب شم راه بیفتم یواشی برم توی یه چاله و کمی استراحت کنم.
یه پرتوی ملایمی از آفتاب هم از کنارم رد شه که خیلی سرد نباشم.

"میم" عزیز

به عنوان آدمی که خیلی چیزها را -به خصوص در یک سال و نیم اخیر- نصفه نیمه ول کرده باید بگویم دلم تنگ شده بود برای داستانی که از وسط خانه و خیابان دامنم را دو دستی بچسبد بکشد بیاورد بنشاندم توی اتاق، بگوید بیا بیا بازم برات بگم.
یا وقتی نشسته ام توی اتاق از آن گوشه طوری نگاهم کند با لبخند کجکی و ابروهای پیچ خورده اش ، که نتوانم سکوتش را تاب بیاورم.
:D
مرسی آقای شهسواری :)

+ ﺩﺍﻧﻠﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺍﯾﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺑﮕﺮﺩ

خوشه غم

یک طور خالی ساکن بی حرفی نشسته ام روی تخت.
انگار که دانه دانه ی سلول هام نوع ملایمی از بهت را فرو داده باشند. انگار پر باشم از یک عالمه حباب تو خالی بلاتکلیف، و همزمان سنگین باشم. انقدر سنگین که دلم بخواهد فرو بروم توی تشک.
انقدر سنگین که نفسم حوصله ی بالا آمدن نداشته باشد و قلبم هزار ثانیه یک بار بزند.
از بیرون  اتاق خیلی صدا می آید. صدای تلویزیون، تلفن، حرف، زندگی. من اما دلم می خواهد هیچ صدایی نیاید. دلم میخواهد تا اطلاع ثانوی همینطور بی حرکت خیره شوم به هوا.
نه
دلم میخواهد پخش شوم توی هوا. مثل پنبه های لحافی که پاره شده، هی پراکنده تر شوم.
ریز ریز ریز شوم و حل شوم توی آداجیوی آلبینیونی.
کاش قبلش اشک هام می آمدند.
سردم است.

چو شام غم دلم اندوهگین نباید و هست

یک وقت هایی همین طور بی دلیل یکهو میبینم انگار تمام غم عالم هوار شده روی دلم.
دقیقش را بخواهم بگویم انگار توده ای شاید قد یک پرتقال گیر کرده جایی وسط سینه ام، متمایل به قلب. هیچ جوری هم بیرون نمی آید.
شبیه بغض است، اما بغض نیست. اندوه گمانم همین باشد.
اندوه با غصه فرق دارد انگار، یک طور رازآلود ناشناخته ایست.آدم غصه که میخورد میداند غصه ی چه را میخورد، اندوه دلیل نمیخواهد، همینطوری گاهی میاید آرام آرام مینشیند توی سینه ی آدم؛ هی متراکم تر میشود.
آدم بدون اینکه متوجه آمدنش شود یکهو میبیند سنگین شده و نفسهای عمیقتری میکشد.
بعدتر، شاید آرام آرام تغییر شکل بدهد. هی پخش شود، انگار که روی قلب و کمی آنطرف ترش را یک لایه گرد نسبتا نازک پوشانده باشد، بعد هی این لایه پهن تر شود، آنقدر پهن که ذراتش کم کم پیوستگیشان را از دست بدهند، و آن وقت است که غبار اندوه در وجود آدم پخش میشود و میان تک تک سلول هایش مینشید و آنقدر همانجا میماند تا ذره ذره حل شود.

Lieder ohne Worte - op.53 5 Am Folksong Allegro con fuoco

     

قطعه‌ی Volkslied مندلسون، اجرای بارنبویم را گذاشته‌ام با صدای خیلی بلند همین‌طور پشت سر هم دارم گوش می‌دهم.

 هی با هر آکوردش قلبم، کلاً قفسه‌ی سینه‌م، دست‌هام، دانه‌ی دانه‌ی سلول‌ها احساس می‌کنم سرجایشان یک طور عجیبی می‌لزرند انگار که بهت‌زده می‌شوند از قدرت انگشتانِ این آدم-اصلاً تو گویی روی خود خود قلبم دارد می‌زند این آکوردها را- با هر نت‌ انگار یک انرژیِ خیلی خیلی زیادی درونم جمع می‌شود، بعد دلم می‌خواهد بروم سر پیانو خالی‌اش کنم، می‌بینم یازده شب است. 

خلاصه الان است که سر به بیابان بگذارم.‏

دلیل منطقی

-Why don't you update your blog anymore?
+People read... !

100 days sober**

خمارِ

 صد شبه 

دارم

شراب‌خانه کجاست؟

[!حافظ در ری‌هب- در حالی که طاقتش طاق شده]

**and still hung over! 

همه‌شب نخفت مسکین

تو شبی
به امتحانی
ننشسته‌ای!‏
چه دانی؟!‏

Insomnia به سعی مولانا

دشمن خواب می‌شود

دشمن خواب می‌شود

دشمن خواب می‌شود

دیده‌ی من

برای

تو

It's all a matter of how YOU are

Cloudy weather is like alcohol.

If you're happy & shiny, it will make you feel so romantic, cheerful and great. But it's enough to be a teeny tiny bit dark and twisty inside and what you'll feel is sheer misery.

Listen: 

Cloudy-Simon&Garfunkel

It's all about the H T U Я T

Larry: So Anna tell me your bloke wrote a book. Any good?
Alice: Of course.
Larry: It's about you isn't it?
Alice: Some of me.
Larry: Oh? What did he leave out?
Alice: The truth.

 

DAN: Why didn't you lie to me? 

ANNA: Because we said we'd always tell each other the truth.

DAN: What's so great about the truth? Try lying for a change. It's the currency of the world.

 
Dan: When I get back, please tell me the truth.
Alice: Why?
Dan: Because I'm addicted to it. Because without it, we're animals. Trust me.

.

 

Alice: I don't want to lie. I can't tell the truth. So it's over.

      Closer-Mike Nichols-2004

یاران چه چاره سازم؟
یاران چه چاره سازم؟
یاران چه چاره سازم؟


با این دل رمیده...‏